Ένας μήνας με 2 παιδιά: 8 πράγματα που έμαθα μετά την γέννηση του 2ου παιδιού μου
13/09/2019

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχει περάσει κιόλας ένας ολόκληρος μήνας από τότε που το δεύτερο παιδί μου, η κόρη μου, ήρθε στον κόσμο. Ένας μήνας από τότε που ο σύζυγός μου, εγώ και ο Χρίστος καλωσορίσαμε την μικρή Ανδρεάνα – Μαρία, και γίναμε τετραμελής οικογένεια.

Το θέμα εδώ όμως είναι ότι έχει περάσει ένας μήνας από τότε που είμαι μητέρα ενός νήπιου και ενός νεογέννητου και είμαι υπεύθυνη για την φροντίδα δύο μικροσκοπικών ανθρώπων που καλά καλά δεν μπορούν να εκφράσουν τις ανάγκες τους.

Είναι γεγονός λοιπόν ότι η ζωή μου έχει αλλάξει το τελευταίο διάστημα. Σίγουρα δεν είναι όλα ροζ και μπλε και δεν είναι όλα τέλεια και τακτοποιημένα σε μικρά κουτάκια. Παρ΄όλα αυτά, τα πράγματα πάνε πολύ καλύτερα από ότι περίμενα.

Η νέα μου ζωή με έχει μάθει πολλά πράγματα τον τελευταίο μήνα. Για εμένα, τα παιδιά μου και την καθημερινότητα μας..


1. Η κατάσταση «νεογέννητο στο σπίτι» είναι πολύ πιο εύκολη την δεύτερη φορά
Ένα εκατομμύριο φορές πιο εύκολη. Αρχικά ήξερα τι να περιμένω. Δεν φρικάρω με τον παραμικρό θόρυβο που κάνει το μωρό και γνωρίζω τα βασικά για την φροντίδα του χωρίς να κάνω 5 λεπτά να αλλάξω μια πάνα αλλά 1. Πράγμα που σημαίνει ότι το μωρό δεν σπαράζει στο κλάμα κάθε φορά. Δεν φοβήθηκα την 1η φορά που έκανε εμετό, ούτε και την 1η φορά που ο Χρίστος θέλησε να την χαϊδέψει αλλά στην πραγματικότητα την χαστούκισε. Επίσης δεν έμεινα ούτε μια νύχτα πάνω από το κεφάλι της ξάγρυπνη και δεν πήρα τηλέφωνο τον παιδίατρο για να σχολιάσουμε αν τα κακά της έχουν το σωστό χρώμα και ποσότητα.


2. Multitasking mom είναι το νέο μου ψευδώνυμο.
Αλήθεια. Μπορώ να ταΐζω το μωρό, να ντύνω τον Χρίστο και να ετοιμάζω την τσάντα εξόδου μας με πάνες και τα συναφή σχεδόν ταυτόχρονα. Επίσης μπορώ να βάλω και τα δύο παιδιά στο αυτοκίνητο, να το φορτώσω με πράγματα και να φτάσω στον τελικό προορισμό μου με λιγότερα από πέντε λεπτά καθυστέρηση χωρίς να φρικάρω ή να χάσω την ψυχραιμία μου σε βαθμό υστερίας. Για να γίνει αυτό βέβαια ξεκινάμε την προετοιμασία αναχώρησης από το σπίτι περίπου 1.5 ώρα πριν, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες.

3. Το μεγαλύτερο παιδί χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί με ένα νέο μωρό στο σπίτι
Αυτό ήταν κάτι που το ξέραμε. Και ξέραμε ότι θα είναι δύσκολο. Για αυτό προσπαθήσαμε να τον προετοιμάσουμε όσο περισσότερο γινόταν, αλλά είναι μόνο 2 χρονών και είναι και αυτός ακόμη μωρό. Λέει ότι την αγαπάει, την χαϊδεύει και την φιλάει.. στο επόμενο λεπτό όμως μπορεί να μας πει ότι το μωρό τον χτύπησε ή τον σκούντηξε. Οπότε εκεί πολλές φορές χάνεται ο έλεγχος. Το κλάμα του έχει γίνει ανυπόφορο και πιο δυνατό από ποτέ, κλαίει χωρίς λόγο ανά πάσα στιγμή και πολλές φορές μπορεί να σε με βγάλει εκτός εαυτού σε χρόνο μηδέν. Προσπαθούμε να περνάμε όσο περισσότερο χρόνο γίνεται μαζί του και να μην δίνουμε τόση σημασία στο μωρό, ώστε να καταλάβει ότι η αδελφή του δεν ήρθε για να τον αντικαταστήσει. Αυτή λοιπόν είναι μια κατάσταση δύσκολη για όλους μας.. αλλά θα περάσει. Ελπίζω. Θα περάσει.. έτσι δεν είναι;;;

4. Η κούραση είναι εξαντλητική
Γιατί έχουμε την τάση να ξεχνάμε πόσο δύσκολο και κουραστικό είναι να ζεις με ένα νεογέννητο όταν είμαστε έγκυες; Το μωρό τρώει κάθε 3 ώρες και με τον θηλασμό ακόμη συχνότερα. Το χειρότερο μου είναι τα ξυπνήματα μέσα στην νύχτα και η διαδικασία του ότι μετά τον θηλασμό πρέπει να περιμένω να κάνει και κακά και να την αλλάξω γιατί αλλιώς δεν κοιμάται. Η μόνη μου σωτηρία βρίσκεται στην καφεΐνη, το Netflix και στην ελπίδα του ότι η μικρή Ανδρεάνα θα κοιμάται όλη τη νύχτα προτού επιστρέψω στην δουλειά μου.


5. Η ταινία «Ντάμπο το Ελεφαντάκι» έσωσε τη ζωή μου και τα νεύρα μου
Ο Χρίστος έχει παρακολουθήσει πάρα πολλές φορές την συγκεκριμένη ταινία τον τελευταίο μήνα και ειδικά τις πρώτες 2 εβδομάδες μετά που γέννησα μέχρι να ανοίξει το σχολείο του. Πείτε με κακιά μαμά, αλλά όλες μας χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα κάθε τόσο. Δεδομένου λοιπόν του ότι βρέθηκα λεχώνα, στα μέσα του Αυγούστου μόνη μου με δυο παιδιά και 40 βαθμούς κελσίου στην ατμόσφαιρα, δεν ντρέπομαι καθόλου για αυτό.


6. Ο θηλασμός δεν είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο
Βασικά είναι, αλλά θέλει προσπάθεια, πείσμα, υπομονή και επιμονή. Αν θες να θηλάσεις πίστεψε με κανένα εμπόδιο δεν θα σταθεί στον δρόμο σου. Φτάνει να το θες. Αν πάλι δεν μπορείς επειδή δεν αντέχεις ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο είναι απολύτως εντάξει. Και μην νιώθεις τύψεις για αυτό.

7. Η φυσιολογική γέννα μοιάζει περίπατος μπροστά στην καισαρική
Και επειδή τα έχω κάνει και τα δύο μην ακούσω ξανά μάνα να μου πει ότι επέλεξε να γεννήσει με καισαρική (χωρίς να υπάρχει ιατρικός λόγος) επειδή απλά δεν θέλει να περάσει τους πόνους της γέννας γιατί θα τρελαθώ. Γέννησα Πέμπτη και Σάββατο ήμουν σπίτι μου πλήρως ικανή να κάνω τα πάντα τόσο για εμένα όσο και για τον άντρα και τα παιδιά μου. Δεν υπέφερα, δεν πονούσα και δεν φοβόμουν να σηκωθώ από την καρέκλα μήπως και πονέσω. Η παγίδα βέβαια στον φυσιολογικό είναι ότι αν έχεις μια καλή γέννα (όπως είχα και εγώ) πολλές φορές ξεχνάς και εσύ και οι γύρω σου ότι ναι μεν είσαι καλά, το σώμα σου όμως χρειάζεται ξεκούραση για να επανέλθει από τον τοκετό.

8. Έχω τόση αγάπη μέσα μου
Ξέρω, πολύ κλισέ. Αλλά ειλικρινά ανησυχούσα ότι δεν θα ήμουν σε θέση να αγαπήσω άλλο παιδί όσο αγαπούσα τον Χρίστο. Ήμουν τόσο λάθος. Η καρδιά μου έχει μεγαλώσει, έχει ανοίξει διάπλατα και ξεχειλίζει από αγάπη. Αλήθεια υπάρχει περισσότερη ευτυχία από αυτό;;;


Η ζωή με ένα νεογέννητο και ένα μικρό παιδί δεν είναι εύκολη, αλλά είναι η νέα μου πραγματικότητα. Μια νέα πρόκληση. Και την αγαπώ. Θα είναι δύσκολα το ξέρω.


Ξέρω όμως ότι ακόμα και αν λυγίσω, ακόμα και αν πέσω κουρασμένη αμαχητί στο κρεβάτι, ακόμα και αν καυγαδίσω με τον άντρα μου για το πιο ασήμαντο πράγμα σε σχέση με τα παιδιά, το βράδυ όταν κοιτάξω τα παιδιά μου να κοιμούνται ήσυχα στα κρεβατάκια τους θα έχω και πάλι ένα τεράστιο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο μου.


Μέχρι την επόμενη μέρα. Μέχρι την επόμενη φορά που θα λυγίσω ξανά.. και μέχρι το επόμενο βράδυ που θα χαμογελάσω μέχρι να αποκοιμηθώ και πάλι.


Stay tuned..

Mrs Mommy

More stories facebook - instagram: krista_th



Σχόλια