Ας σταματήσουμε να παραπονιόμαστε συνεχώς για το πόσο δύσκολο είναι να είσαι μαμά..
02/10/2019

Σήμερα είναι μια από αυτές τις μέρες που βαθιά μέσα μου νιώθω και σκέφτομαι ότι η δουλειά μου ως μαμά, ως πλήρης απασχόλησης εργαζόμενη και ως blogger που προσπαθεί να κρατήσει ετούτο εδώ το blog ζωντανό, είναι πολύ πιο δύσκολη από αυτή του άντρα μου.

Και νιώθω απλά ντροπή για τις σκέψεις μου..

Έχω αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν για το κοινωνικό παιχνίδι σύγκρισης που μας επιβάλουν ανάμεσα στους άντρες και στις γυναίκες (στην προκειμένη ανάμεσα σε μπαμπάδες και μαμάδες), αλλά ας μην γελιόμαστε.. οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά από τις λέξεις. Ξέρω ότι όταν προσπαθώ να κουμαντάρω το σπίτι, την δουλειά μου, τα παιδιά κτλ αρχίζω να δυσανασχετώ για το ότι ο άντρας μου δεν χρειάζεται να το κάνει και το να ανησυχεί για τη δουλειά του είναι το μόνο που θα πρέπει να τον απασχολεί. Δεν είναι έτσι όμως. Τον απασχολούν πολύ περισσότερα που εγώ δεν «βλέπω», όπως τα οικονομικά, τα δάνεια, η ασφάλεια του αυτοκινήτου, οι λογαριασμοί και πολλά άλλα που στην καθημερινότητα μπορεί να μην βλέπω αλλά υπάρχουν..

Προς θεού.. δεν είναι θέμα ανταγωνισμού εδώ για το ποιος κάνει τα περισσότερα. Ο κάθε ένας από τους δυο μας κάνει διαφορετικά πράγματα, εξίσου σημαντικά όμως για την ομαλή λειτουργικότητα του σπιτιού μας. Και όμως.. όταν είμαι πιεσμένη, αγχωμένη και στα όρια μου, εξακολουθώ να τον κατηγορώ ως ανεπαρκή μέσα στο σπίτι.

Μέρος αυτής της συμπεριφοράς μου έχει να κάνει με το γεγονός του ότι είναι αποδεκτό πολιτισμικά και κοινωνικά, εμείς οι μητέρες να μιλάμε για το πόσο πολυάσχολες είμαστε, υποτιμώντας τον ρόλο του συχνά «βαρετού» μπαμπά. Δεδομένου λοιπόν αυτού, συν του ότι είμαστε πραγματικά εξαντλημένες τις περισσότερες φορές, μας είναι εύκολο να κατηγορούμε τους συζύγους μας για μικροπράγματα, πολλές φορές άνευ σημασίας.

Πέρα από αυτό όμως, όταν πραγματικά πάρω απόσταση από τα πράγματα και σκεφτώ, πρέπει να ομολογήσω ότι και πάλι εγωιστικά σκεπτόμενη, σκέφτομαι μόνο αυτά που κάνω εγώ ως σύζυγος και μητέρα, και λαμβάνω ως δεδομένα πολλά από αυτά που προσφέρει ο σύζυγος μου στο νοικοκυριό και στο σπίτι.

Αυτά λοιπόν είναι τα πράγματα που υπενθυμίζω στον εαυτό μου κάθε φορά που αμφιβάλλω για την συνεισφορά του άντρα μου στο σπίτι.. πράγματα τα οποία γνωρίζω ότι είναι η αντικειμενική αλήθεια ασχέτως αν δεν τα παραδέχομαι:


-Ξέρω ότι πάντα εγώ αλλάζω το ρολό τουαλέτας – αλλά ποτέ δεν σκέφτομαι ότι μόνο αυτός κουρεύει το γρασίδι στον κήπο.

-Ξέρω ότι μόνο εγώ γνωρίζω πότε μας τελειώνουν οι πάνες των μωρών – αλλά ποτέ δεν σκέφτομαι ότι πάντα αυτός καθαρίζει την αυλή για να μπορούν να παίζουν με ασφάλεια.

-Ξέρω ότι μόνο εγώ θυμάμαι πότε είναι το επόμενο ραντεβού στον παιδίατρο – αλλά ποτέ δεν σκέφτομαι ότι μόνο αυτός ασχολείται με την ασφάλιση υγείας μας.

-Ξέρω ότι εγώ φροντίζω για το φαγητό των παιδιών, ξέρω όμως ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει τα παιδιά μου να γελάσουν τόσο δυνατά όσο τους κάνει ο μπαμπάς τους απλά με ένα γαργαλητό στην κοιλιά τους.

-Ξέρω ότι πριν από κάθε βόλτα μου παίρνει 1 ώρα για να ετοιμάσω τα παιδιά, - αλλά ποτέ δεν σκέφτομαι ότι πάντα με αφήνει να πιω άνετα τον καφέ μου και παίζει με τον Χρίστο μέχρι να τελειώσω.

-Ξέρω επίσης ότι μόνο εγώ βγάζω φωτογραφίες των παιδιών, ξέρω όμως ότι αν δεν ήταν ο σύζυγος μου δεν θα είχαμε ούτε μια φωτογραφία τυπωμένη ή κρεμασμένη στους τοίχους μας.


Πρέπει λοιπόν να ελέγχω και να εξισορροπώ συνεχώς τα συναισθήματα μου, γιατί προφανώς δεν είμαι μονογονιός και ούτε παντρεμένη με έναν ανάξιο άντρα. Αντιθέτως, είμαι μια σύγχρονη νοικοκυρά και εργαζόμενη μαμά, η οποία επέλεξε να είναι επίσης και μια γυναίκα με φωνή και λόγο στο σπίτι. Επέλεξα αυτή τη ζωή και ευτυχώς έχω την ευλογία να έχω έναν άντρα ο οποίος μπορεί να συζητά και να με συγχωρεί όταν τα πράγματα ξεφεύγουν από τον έλεγχο μου.

Καμία γυναίκα δεν αντιμετωπίζει τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο και προφανώς κάθε γάμος είναι διαφορετικός. Νομίζω όμως ότι αξίζει να σκεφτούμε το γεγονός ότι, ως γυναίκες, τείνουμε να επικεντρωνόμαστε στο πόσα πράγματα έχουμε εμείς να κάνουμε, ξεχνώντας ότι ένας καλός γάμος, ένα ευτυχισμένο σπίτι και μια σωστή ανατροφή των παιδιών είναι αποτέλεσμα συνεργασίας μαμά και μπαμπά.

Δεν μπορώ λοιπόν να μιλήσω για κάθε μια από εσάς ξεχωριστά, αλλά ξέρω ότι την επόμενη φορά που θα αρχίσω να σκέφτομαι για το πόσο δύσκολη είναι η ζωή μου ως μαμάς και συζύγου, θα πρέπει να σταματήσω.. να πάρω ανάσα και να θυμηθώ όλα αυτά που κάνει ο άντρας μου πίσω από τα «φώτα».. για να μπορώ εγώ να παραπονιέμαι για την μητρική τελειότητα μου.


Επειδή ο γάμος δεν είναι διαγωνισμός..

Παρά του γεγονότος του αν ήταν.. για την ιστορία.. είμαι σίγουρη ότι θα κέρδιζα εγώ!

Αστειεύομαι..


Stay tuned..

Mrs Mommy

More stories facebook - instagram: krista_th

Σχόλια